کۆچی هەڵۆیەکی بەرزەفڕی پشدەر؛ ماڵاوایی لە ڕەفیق سابیر و تاسەی هەمیشەییی نیشتمان
ئەدەبی کوردی، ئەمڕۆ لەبەردەم کۆچێکی گەورە و خەمێکی قووڵدا
ڕاوەستاوە. کۆچی "ڕەفیق سابیر"، تەنیا ماڵاواییی مرۆڤێک نییە لە ژیان، بەڵکو
کۆچی زمانێکە کە پڕ بوو لە مۆسیقای باران، وەرینی ئەستێرەیەکە کە ڕێگەی نوێخوازیی بۆ
شێعری دوای "گۆران"ی نەمر ڕوناک دەکردەوە. ئەو شاعیرەی لە "قەڵادزێ"ی
دڵڕفێنەوە فێری فڕین بوو، بوو بە یەکێک لە هەرە دیارترین پێشەنگ و ئاوانگاردەکانی شێعری
مۆدێرنی کوردستان، کە توانی فۆرم و ناوەڕۆک لە قاڵبە کلاسیکییەکان دەربهێنێت و بیخاتە
ناو کایە فەلسەفی و مرۆیییە گەردونییەکانەوە.
ڕەفیق سابیر، تەنیا شاعیر نەبوو؛ ئەو نەخشەکێشی جوانییەکانی
نیشتمان بوو. ئەگەر "گۆران" شۆڕشێکی لە کێش و سەروادا بەرپا کردبێت، ئەوا
ڕەفیق سابیر "ڕۆح"ی بۆ ئەو شۆڕشە هێنا و شێعری کوردیی کرد بە زمانێکی جیهانی.
ئەو لە دەقەکانیدا، خاک و مرۆڤ، غەریبی و نیشتمانی تێکەڵ بە یەکتر دەکرد.
کە باس لە ڕەفیق سابیر دەکەین، بێگومان ناتوانین یادی
ئەو زێدە ڕازاوەیە نەکەین کە تێیدا چاوی بە ژیان هەڵێناوە. قەڵادزێ و پشدەر، ئەو مەڵبەندەی
کە هاوسێی دڵسۆز و هاوخوێنی "سەردەشت"ی چاوکەژە. ئەم دوو ناوچەیە، نەک هەر
تەنیا جوگرافیا، بەڵکو یەک پارچە شێعر و ئیلهامن. شاعیر لە زۆربەی تێکستەکانیدا، بە
تایبەت کاتێک لە غەریبیی هەندەراندا بوو، هەمیشە ڕۆحی لە کەنارەکانی "زێی بچووک"
و بناری "قەندیل"دا دەسووڕایەوە.
منیش وەک ئەو، وەک ئەو کوڕەی پشدەر، هەمان ئەو "تاسە"
و غەریبییەم هەیە کە ڕەفیق سابیر لە شێعری **"بۆ شارەکەم"**دا دەڵێت:
"تۆ
ئەی شاری بەفر و باران...
ئەی نیشتمانی سووتاوی من!
تۆ لەناو خوێنمدا دەگەڕێیت و
منیش لە غەریبیدا بە شوێن وێنای تۆدا وێڵم."
ئەم تاسەیە، تەنیا بیری ماڵ و شەقامەکان نییە، بەڵکو عەشقێکی
ئەفسووناوییە بۆ ئەو سروشتە دڵڕفێنەی کە پشدەر و سەردەشت وەک دوو دوانەی لێکدانەبڕاو
پێکەوە دەبەستێتەوە. ئەو لوتکە تەمگرتووانە، ئەو چەم و دۆڵە سەوزانەی کە بۆنی ژیان
و بەرخودانیان لێ دێت، هەمیشە لە ناو شێعرەکانی سابیردا وەک بوونەوەرێکی زیندوو ئامادەییان
هەبووە.
ڕەفیق سابیر یەکێک بوو لەوانەی کە تێگەیشتبوو "جوانی"
گەورەترین چەکە دژی "مردن". ئەو کاتێک باسی جوانیی زێدەکەی دەکرد، تەنیا
وەسفی سروشتی نەدەکرد، بەڵکو دەیویست بڵێت کە ئەم خاکە شایەنی ئەوەیە بە زمانێکی ئاستبەرز
و مۆدێرن وەسف بکرێت. ئەو توانی خەمە نەتەوەییەکانمان بکاتە تابلۆیەکی هونەریی جیهانی.
ئەمڕۆ کە ئەو شاعیرە گەورەیە جەستەی بە جێمان دەهێڵێت،
شێعرەکانی دەبنە هەواری هەمیشەییمان. ئەو لە قەڵادزێوە دەستی پێکرد و لە لوتکەی ئەدەبی
مۆدێرنی کوردیدا نیشتەوە. منیش، وەک هاوشار و هاوتاسەی ئەو، بەو پەڕی ڕێزەوە سەری نەوازش
بۆ ناو و مێژووە پڕ لە داهێنانی دادەنەوێنم.
ڕەفیق سابیر کۆچی نەکردووە، ئەو تەنیا گەڕاوەتەوە ناو
ئەو سروشتە شێعرینەی کە هەمیشە بیری دەکرد؛ گەڕاوەتەوە ناو تەمومژی چیاکانی پشدەر و
هاژەی ئاوی زێ، تا لەوێدا بۆ هەمیشە بە نەمری بمێنێتەوە.
ماڵاوا شاعیری جوانی و غەریبی... ماڵاوا دەنگی زیندووی نیشتمان





